Bieszczady Położenie Znajdują się one na południu naszego kraju. Rozciągają się od Przełęczy Łupkowskiej z zachodu po Przełęcz Użocką na wschodzie. Dzielą się na Zachodnie, z najwyższym szczytem Tarnica 1346 m po Polskiej stronie oraz Wschodnie. Bieszczady stanowią fragment łańcucha Karpat Wschodnich.

Bieszczadzki Park Narodowy W 1973 r. utworzony został Bieszczadzki Park Narodowy obejmujący swym zasięgiem Tarnicę i Połoninę Caryńską (w sumie 5.587 ha). W 1989 r. Park powiększony został do 15.070 ha. Obecnie zajmuje zwarty obszar o powierzchni 27.064 ha i obejmuje swym zasięgiem pasmo połonin, pasmo graniczne z Rabią Skałą. W 1992 powstały także Cieśniańsko - Wetliński Park Krajobrazowy oraz Park Krajobrazowy Doliny Sanu.
Klimat Klimat Bieszczadów jest zróżnicowany, ponieważ leżą one na granicy dwóch krain klimatycznych, gdzie stosunki termiczne, wilgotnościowe i ilość opadów atmosferycznych znacznie się różnią. Klimat Bieszczadów ma charakter górski. Duży wpływ powietrza polarno - kontynentalnego przynosi słoneczną pogodę późnym latem i wczesną jesienią. Natomiast powietrze arktyczne często utrzymuje się jeszcze w maju utrudniając turystykę. Najzimniejszym miesiącem jest luty, zaś najcieplejszym lipiec. Opady w Bieszczadach znacznie przekraczają średnią ilość opadów w Polsce. Najwięcej opadów jest w lipcu, najmniej w styczniu. Przy czym ostatnie zimy nie należały do zbyt obfitych i uciążliwych dla mieszkańców. Klimat znacznie różni się w zależności od położenia. I tak, najchłodniej jest w najwyższych partiach gór (średnia temperatura roczna 4 - 5 stopni C), najcieplej zaś na Przedgórzu Bieszczadzkim. Do dużego ocieplenia klimatu doszło po wybudowaniu zapory na Solinie.

Zwierzęta Do bieszczadzkiej fauny zaliczyć można co najmniej 230 gatunków zwierząt. Spotkać tu można jelenie szlachetne, niedźwiedzie brunatne (około 30 sztuk), wilki (około 100 sztuk). Szczęśliwcy zobaczyć mogą także rysie i żbiki. Wśród zwierząt sztucznie wprowadzonych dominują żubry i łosie. Równie bogaty jest świat ptaków. Znawca znajdzie i rozpozna orła przedniego czy bociana czarnego, przeciętny turysta ma zaś możliwość zaobserwowania orlików krzykliwych i grubodziobych. Bieszczady chyba każdemu kojarzą się z wężami i żmijami. Latem w ciepłych, nagrzanych miejscach wylegiwać się mogą żmije zygzakowate, bardzo rzadko natomiast spotkać można węża Eskulapa. Idąc połoninami, wśród krzewów często usłyszeć można szelest salamander plamistych.

Walory turystyczne Nie da się w kilku słowach opisać tego, co warto zobaczyć w Bieszczadach. Góry te zaskakują co dzień czymś nowym. W Bieszczadach cofnąć się można o dziesiątki lat ale można także skorzystać z najnowszych osiągnięć techniki. Zapewne każdy turysta w innym celu tu przyjeżdża. Jedni szukają spokoju i ciszy, inni chcą "dotknąć" historii, a inni pragną pożeglować, pochodzić po górach, czy pojeździć na nartach. Bieszczady to miejsce gdzie można wypoczywać w dowolny sposób. Można zwiedzać piękne zabytki oraz badać ich historię, żeglować, podziwiać i fotografować piękno natury lub po prostu wypoczywać w tym cudownym miejscu.

Solina Jest to polska wieś znajdująca się w województwie podkarpackim. W jej pobliżu znajduje się Zbiornik Soliński powstały w 1968 r. poprzez spiętrzenie wód rzek San i Solinka. Przed powstaniem zapory wieś znajdowała się w miejscu obecnego dna zbiornika. Pierwszy raz Solina wzmiankowana jest w dokumencie z 1426 r. jako miejscowość leżąca w dobrach Kmitów. W II połowie XV w. miała miejsce powtórna lokacja wioski na prawie wołoskim. Przypadła ona synowi siostry wojewody, Katarzyny Kmicianki (zamężnej za Andrzejem Stadnickim, kasztelanem sanockim) - Mikołajowi Stadnickiemu, Katarzyna Kmicicianka wniosła w wianie mężowi Mikołajowi Stadnickiemu Solinę. Otrzymał on wtedy w spadku jeszcze Myczków. Większą część mieszkańców stanowili Polacy. Po II wojnie światowej, zostali stąd wysiedleni wszyscy Ukraińcy. Obecnie wieś jest osiedlem pracowników elektrowni wodnej i domów wypoczynkowych.